NewsTime

Η Τίνα Μπιρμπίλη, μιλάει στον «Κόσμο του Επενδυτή» για την επικείμενη σύνοδο της Κοπεγχάγης και τις αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν σχετικά με το περιβάλλον. Εμφανίζεται αισιόδοξη και λέει πως «οφείλουμε στον εαυτό μας, στα παιδιά μας, στον πλανήτη να πετύχουμε στην Κοπεγχάγη. Δεν μπορώ να δεχτώ καμία περίπτωση αποτυχίας. Εξάλλου, είναι και πολιτικό το ζήτημα. Δεν θα πάμε σε μια «νέα Κοπεγχάγη». Τα σημαντικά θέματα θα τα κλείσουμε στην Κοπεγχάγη, σε δέκα ημέρες. Εκτιμώ ότι μπορούμε να πάμε σε συμφωνία που θα μιλά για εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου, για τη χρηματοδότηση, για τις σχέσεις αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών. Τη νομική έκφραση αυτής της συμφωνίας μπορούμε να τη δούμε τους επόμενους τρεις μήνες, στη διάρκεια της ισπανικής Προεδρίας».  Για την περιβαλλοντική πολιτική στην Ελλάδα, τονίζει πως «Η κλιματική αλλαγή δεν γνωρίζει σύνορα. Οι επιπτώσεις θα είναι πολύ μεγάλες στην περιοχή της Μεσογείου. Εμείς σκοπεύουμε μετά την Κοπεγχάγη να πάρουμε μια πολύ μεγάλη πρωτοβουλία για τις χώρες της Μεσογείου, και ειδικότερα για τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, σε σχέση με το πώς προσαρμόζονται οι χώρες μας στις επιπτώσεις από την κλιματική αλλαγή. Οι χώρες που θα βρίσκονται το επόμενο διάστημα στην οικονομική πρωτοπορία θα είναι αυτές που θα έχουν πετύχει να επενδύσουν στην πράσινη ενέργεια. Εκεί είναι η νέα αγορά που αναπτύσσεται, εκεί είναι και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας και εκεί θα κριθούμε, αν μπορέσουμε πραγματικά να βγούμε από κρίση, όχι μόνο με μια αμυντική στάση, αλλά με μια επιθετική αναπτυξιακή προοπτική».  

Αποσπάσματα συνέντευξης της υπουργού Περιβάλλοντος, Τίνας Μπιρμπίλη στον Βαγγέλη Παπαδημητρίου για τον «Κόσμο του Επενδυτή»

-Λίγες ημέρες πριν από την κρίσιμη σύνοδο της Κοπεγχάγης. Πολλοί εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους για την τελική απόφαση. Εσείς, ποια πιστεύετε ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί μια πετυχημένη κατάληξη;

"Αυτή τη στιγμή κανείς δεν μπορεί να πάει στην Κοπεγχάγη απογοητευμένος. Πρέπει να πάμε αισιόδοξοι, γιατί μόνο έτσι θα καταφέρουμε να παρασύρουμε στους στόχους της Ευρώπης και τις υπόλοιπες χώρες. Και αναφέρομαι στις εκτός Ε.Ε. Δεν έχουμε τον χρόνο να πάμε απογοητευμένοι. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Πάμε για να δώσουμε μια μεγάλη μάχη. Πάντα σε αυτές τις μεγάλες διαπραγματεύσεις, η δυναμική διαμορφώνεται μέχρι και την τελευταία στιγμή. 'Εχω την εντύπωση ότι μπορούμε να πάμε σε μια δεσμευτική συμφωνία, η οποία, όμως, δεν θα έχει τη νομική της επεξεργασία. Δηλαδή, εκτιμώ ότι μπορούμε να πάμε σε συμφωνία που θα μιλά για εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου, για τη χρηματοδότηση, για τις σχέσεις αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών. Τη νομική έκφραση αυτής της συμφωνίας μπορούμε να τη δούμε τους επόμενους τρεις μήνες, στη διάρκεια της ισπανικής Προεδρίας."

-Δηλαδή, πάμε για Κοπεγχάγη 2;

"Δεν θα το έλεγα έτσι ακριβώς. Και πιστεύω ότι δεν πρέπει να το αποκαλούμε έτσι. Με την έννοια ότι θέλουμε να υπάρξει μια διαδικασία σε εξέλιξη. Μια Κοπεγχάγη που βρίσκεται σε διαρκή κίνηση, που εξελίσσεται και έχει συγκεκριμένη αναφορά και συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Γιατί αν πάμε σε Κοπεγχάγη 2, θα έχουμε άλλα προβλήματα. Επομένως, αυτό που λέμε είναι: Ολοκληρώνουμε τις συμφωνίες μας τώρα, τον Δεκέμβρη, και παραμένει το νομικό κομμάτι της συμφωνίας που θα επικυρωθεί σε τρεις, το πολύ έξι μήνες. Αυτός είναι ο στόχος. Άρα είναι μια ενιαία διαδικασία. Και πραγματικά το νιώθω αυτό. Οφείλουμε στον εαυτό μας, στα παιδιά μας, στον πλανήτη να πετύχουμε στην Κοπεγχάγη. Δεν μπορώ να δεχτώ καμία περίπτωση αποτυχίας. Εξάλλου, είναι και πολιτικό το ζήτημα. Δεν θα πάμε σε μια «νέα Κοπεγχάγη». Τα σημαντικά θέματα θα τα κλείσουμε στην Κοπεγχάγη, σε δέκα ημέρες. Δεν θα υπάρξουν νέα ζητήματα ύστερα από τρεις μήνες. Πρέπει όλοι οι ηγέτες, από όποια χώρα και αν προέρχονται, να συζητήσουν. Και η Ε.Ε. πρέπει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να πρωταγωνιστήσει στο να πειστούν όλες οι χώρες για την τελική συμφωνία. Και ήδη έχει αρχίσει να γίνεται κάτι ανάλογο: Βραζιλία, Αυστραλία..."

-Ακόμα και ο Μπαράκ Ομπάμα μάλλον εξέπληξε θετικά...

"Βεβαίως. Αλλά, ξέρετε, δεν φτάνει μόνο αυτή η ανακοίνωση από πλευράς ΗΠΑ. Χρειάζεται οι Ηνωμένες Πολιτείες να κάνουν ακόμα μεγαλύτερα βήματα. Αλλά και ο ίδιος ο πρόεδρος Ομπάμα πρέπει να στηριχτεί σε αυτή του την πρωτοβουλία και την προσπάθεια από την Ε.Ε. Δηλαδή, να προσπαθήσει να παρασύρει τον δικό του κόσμο και τις δικές του πολιτικές ισορροπίες προς την κατεύθυνση που εμείς θέλουμε, ως Ευρώπη, για να καταφέρουμε να πετύχουμε τους στόχους μας στην Κοπεγχάγη."

-Και αν, παρ' όλα αυτά, στις 18 Δεκεμβρίου η Κοπεγχάγη αποτύχει; Κατά την γνώμη σας, πού θα οφείλεται η αποτυχία;

"Δεν το δέχομαι. Δεν το ακούω καν. Δεν υπάρχει αυτό το σενάριο. Το πιστεύω απόλυτα. Η Κοπεγχάγη θα πετύχει!"

-Και το Κιότο έπρεπε αναγκαστικά να πετύχει, αλλά ποτέ δεν έγινε πράξη...

"Όχι, δεν το λέω με την έννοια της «υποχρέωσης». Το διακρίνω τις τελευταίες ημέρες. Υπάρχει μια πολύ σοβαρή κινητικότητα από χώρες που δεν πιστεύαμε καν ότι θα έρθουν: η Κίνα, οι ΗΠΑ. Βλέπουν, όμως, ότι δεν μπορούν να απομονωθούν, από μια ώθηση που υπάρχει σε όλο τον κόσμο. Πιστέψτε με, είναι πρωτοφανής η πίεση του κόσμου προς τους ηγέτες του. Δεν μπορούν, ξέρετε, να έρθουν με τις υψηλές αντιπροσωπείες τους και να μη συμφωνήσουν. Δεν θα πήγαιναν ποτέ οι ηγέτες εκεί, έχοντας αβέβαιη την έκβαση της συμφωνίας. Είναι μια παγκόσμια συμφωνία, όχι μόνο με την έννοια της συμμετοχής όλων των χωρών, αλλά και όλων των τομέων: της ενέργειας, των μεταφορών, της ναυτιλίας, της ηλεκτροπαραγωγής, της βιομηχανίας. Όλοι οι παραγωγικοί τομείς της κοινωνίας θα κληθούν να συμβάλουν."

-Πολλοί λένε, «καλή η Κοπεγχάγη, αλλά τι θα κερδίσω σαν Ελλάδα»;

"Προφανώς η Ελλάδα δεν είναι μόνη της. Η κλιματική αλλαγή δεν γνωρίζει σύνορα. Οι επιπτώσεις θα είναι πολύ μεγάλες στην περιοχή της Μεσογείου. Εμείς σκοπεύουμε μετά την Κοπεγχάγη να πάρουμε μια πολύ μεγάλη πρωτοβουλία για τις χώρες της Μεσογείου, και ειδικότερα για τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, σε σχέση με το πώς προσαρμόζονται οι χώρες μας στις επιπτώσεις από την κλιματική αλλαγή - ήδη τις ζούμε και θα είναι ακόμα πιο επιθετικές τα επόμενα χρόνια. Η κλιματική αλλαγή μάς κάνει να σκεφτόμαστε πως πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που παράγουμε προϊόντα και τον τρόπο που καταναλώνουμε. Επηρεάζει και τα δύο άκρα της οικονομίας: την παραγωγή και την κατανάλωση. Τη ζήτηση και την προσφορά. Αυτό είναι που ονομάζουμε «πράσινη ανάπτυξη». Ένα νέο μοντέλο που θα μας οδηγήσει σε άλλον τρόπο παραγωγής, σε άλλον τρόπο κατανάλωσης. Οι χώρες που θα βρίσκονται το επόμενο διάστημα στην οικονομική πρωτοπορία θα είναι αυτές που θα έχουν πετύχει να επενδύσουν στην πράσινη ενέργεια, στις καθαρές τεχνολογίες, στις πράσινες μεταφορές, στη σωστή διαχείριση των απορριμμάτων. Εκεί είναι η νέα αγορά που αναπτύσσεται, εκεί είναι και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας και εκεί θα κριθούμε, αν μπορέσουμε πραγματικά να βγούμε από κρίση, όχι μόνο με μια αμυντική στάση, αλλά με μια επιθετική αναπτυξιακή προοπτική."

-Είμαστε, όμως, απόντες σαν χώρα τα τελευταία χρόνια από το τραπέζι των περιβαλλοντικών διαπραγματεύσεων. ..

"Η Ελλάδα είχε έντονη δράση το διάστημα 2000-2004. Το υπουργείο Εξωτερικών είχε πρωταγωνιστήσει στην περιβαλλοντική διπλωματία. Αρκεί να σας θυμίσω την παγκόσμια συνδιάσκεψη του Γιοχάνεσμπουργκ, όπου η Ελλάδα ήταν στην τρόικα που διαχειριζόταν τις διαπραγματεύσεις. Σας θυμίζω την ελληνική Προεδρία στην Ε.Ε. που έθεσε το θέμα της περιβαλλοντικής διπλωματίας. Για πρώτη φορά μια χώρα συνέδεε το περιβαλλοντικό κίνημα, την περιβαλλοντική ασφάλεια και τις εξωτερικές σχέσεις, θεωρώντας πως το περιβάλλον μπορεί να είναι ένα «χαμηλών τόνων» θέμα για συναντήσεις χωρών -όπως π.χ. για την Πρέσπα-, αλλά ταυτόχρονα να εξελιχθεί σε πεδίο μεγάλων εντάσεων, όπως συμβαίνει με το νερό στη Μέση Ανατολή. Το πρόβλημα είναι η παρουσία μας στα διεθνή φόρα. Ποια είναι η συνέχεια. Εκεί πάσχουμε. Οι πρωτοβουλίες μας χάνονται. Είχαμε προτείνει εδώ και πολλά χρόνια το λεγόμενο «πράσινο δίκτυο» στις χώρες-μέλη της Ε.Ε. - και όχι μόνο. Τα τελευταία χρόνια, με τη μίζερη αντιμετώπιση που επικράτησε, ήμασταν απόντες από εκεί που εξελίσσονταν οι διαπραγματεύσεις. Προσωπικά, θα μιλήσω και με τον κ. Δρούτσα και με τον κ. Κουβέλη για να ενισχύουμε το πράσινο δίκτυο, βάζοντας πλέον και το θέμα της κλιματικής αλλαγής."

-Θα συνεχίσετε να έχετε την ίδια άποψη για την εκτροπή του Αχελώου; Είχατε πολλές αντιδράσεις...

"Κλήθηκα στο ΣτΕ να δώσω απάντηση. Αυτή η υπόθεση είναι στο ΣτΕ και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, υπάρχει όμως πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει στην Ελλάδα. Σας αποκαλύπτω ότι θα πάω στην ευρύτερη περιοχή για να συζητήσω με τους ίδιους του πολίτες. Πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλο έλλειμμα πληροφόρησης. Λυπάμαι που έγινε στην αρχή της θητείας μου. Όχι ότι θα είχα άλλη άποψη αν ήταν αργότερα, αλλά γιατί θα είχα τον χρόνο να πείσω κάποιους ανθρώπους ότι όλη αυτή η ιστορία δεν θα τους διασφαλίσει το πολυπόθητο νερό, που καταλαβαίνω ότι θέλουν και πρέπει να έχουν στον θεσσαλικό κάμπο. Πρέπει να πάμε σε άλλη πολιτική. Μαζί τους πρέπει να πάμε σε άλλη πολιτική. Και πραγματικά πιστεύω πως θα δουλέψουμε για τη Θεσσαλία, να υπάρξουν πραγματικά διαχειριστικά σχέδια για το νερό, ξεκινώντας από την εξοικονόμηση πόρων, κάτι το οποίο απαιτεί τη συνεργασία με το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Πρέπει να πάμε σε αλλαγή των καλλιεργειών και μπορούμε να αποδείξουμε ότι πράγματι δεν χρειάζεται άλλη ποσότητα νερού στη Θεσσαλία."
 

Κανένα σχόλιο